Konin

(woj. wielkopolskie, pow. Konin)

Trasa zwiedzania Konina, którą opracowałem, jest wypadkową kilku moich pobytów w tym mieście: 27 lipca 2006, 25 kwietnia 2009, 6 kwietnia 2013 oraz 22 kwietnia 2026 roku. Jest to miasto o dość nietypowym układzie komunikacyjnym – starówka leży w południowej części, środek pełni rolę nowego centrum, a Muzeum Okręgowe jest na północy. Do tego trzeba dodać, że Konin, choć ma mniej mieszkańców od mojego Kalisza, jest większy powierzchniowo. Zatem bez usług MZK nie zwiedzi się sprawnie miasta.

Z Kalisza do Konina podczas pierwszych wizyt dotarłem autobusem na dworzec PKS przy ulicy Grunwaldzkiej. Część kursów dojeżdżała także do drugiego – tego obok dworca kolejowego przy ulicy Kolejowej; po moich trzech wizytach rozkłady jazdy zostały znacznie okrojone – na przełomie 2016 i 2017 roku pomiędzy oboma miastami kursowały dwa autobusy na dobę, a po 2020 r. żaden!!!

Sytuacja nieznacznie poprawiła się w 2026, kiedy to PKS Konin uruchomił dwa kursy w dni robocze. 5 godzin pobytu to jednak mało. Mimo to swój powrót po latach uznałem za „historyczny” właśnie z radosnego powodu przywrócenia kursów. Dworzec przy Grunwaldzkiej bardzo zmienił swoje oblicze – dawnego budynku już tam nie ma, ale stanowiska są.

Pociągiem można dojechać od strony Poznania i Warszawy, niestety z Kalisza do Konina nie ma torów (przez tyle lat nie połączono koleją miast odległych o mniej niż 60 km!).

Na początek proponuję przejazd do Muzeum Okręgowego przy ul. Muzealnej w dzielnicy Gosławice. Podczas moich wizyt bezpośrednimi liniami autobusowymi MZK z okolic dworca przy Grunwaldzkiej do Muzeum były 55 i 56. Obiekt ten ma bardzo ciekawą lokalizację – z dala od centrum, w niewielkim zamku nad Jeziorem Gosławskim. Jego wnętrza robią wrażenie. Znajdziemy elementy kultury żydowskiej (jeszcze przed wejściem są ustawione macewy), znaleziska archeologiczne czy wystawę różnego typu lamp. Na zewnątrz warto zobaczyć skansen i dworek.

Po zwiedzeniu Muzeum idziemy ulicą Muzealną do Gosławickiej, gdzie znajduje się Kościół pw. św. Andrzeja Apostoła. Przechodzimy przez ul. Przemysłową na wschodnią stronę, idziemy kawałek na północ, po czym skręcamy w prawo w ul. Rybacką. Prowadzi ona do kanałów. Ciekawe jest to, że koryta przecinają się jedno pod drugim – nie następuje mieszanie się wody. W 2026 r. doszedłem aż do kanału Warta – Gopło (Ślesińskiego).

Wracamy do ulicy Przemysłowej na przystanek autobusowy. Jedziemy do tzw. nowego centrum (nie wiem, jakimi nazwami mieszkańcy Konina w codziennym języku odróżniają nowe i stare centrum), pod dworzec przy ul. Kolejowej. Dworzec kolejowy kiedyś miał dość nietypowy wygląd jak na polskie dworce i nie od początku byłem pewien, że to ten budynek. Później został unowocześniony. Dopiero w 2026 r. tuż przed odjazdem zauważyłem, że pobliska Wieża Ciśnień pełni rolę galerii sztuki, ale na zwiedzenie wnętrz zabrakło czasu.

Następnie idziemy ul. Dworcową do skrzyżowania z Alejami 1 Maja. Tu znajdziemy Hotel Konin, a tuż za nim Miejską Bibliotekę Publiczną. Naprzeciwko niej, po lewej stronie Dworcowej możemy odpocząć na skwerze z fontanną.

Wracamy do skrzyżowania i skręcamy w lewo w Aleje. Przy ich zbiegu z ulicą Kleczewską znajduje się Kościół pw. św. Maksymiliana. Za nim jest ulica św. Maksymiliana Kolbego.

Skręcamy w lewo, za kolejnym skrzyżowaniem czeka nas dłuższy spacer przez efektowny Most Unii Europejskiej na Warcie, do której uchodzi Kanał Ulgi. Jest to druga wybudowana przeprawa kołowa przez rzekę w mieście. Później skręcamy w lewo i ulicami Nadrzeczną i Urbanowskiej idąc na wschód mijamy Park Miejski im. Fryderyka Chopina, Zakład Doskonalenia Zawodowego, po czym docieramy do starówki. Można wejść na Most Toruński – gdy tam byłem po raz pierwszy, trząsł się! Widać też Most Warszawski.

Wracamy na Starówkę – wchodzimy na Plac Wolności (Urząd Miejski), a następnie ulicą 3 Maja dotrzemy do ratusza i popiersia Józefa Piłsudskiego. Warto pochodzić także okolicznymi uliczkami, np. przy Mickiewicza jest dawna synagoga. Nieco bardziej na południe znajdziemy Kościół pw. św. Bartłomieja – przy nim natrafimy na niezwykły znak drogowy – Słup Koniński, w dawnych czasach informujący, że podróżny znajduje się w połowie odległości pomiędzy Kaliszem a Kruszwicą. Idąc dalej ul. 3 Maja, dotrzemy do ewangelicko-augsburskiego Kościoła pw. Świętego Ducha (przy skrzyżowaniu z Kolską). Nieco z lewej, za szkołą, jest Klasztor oo. Franciszkanów.

Na zakończenie wracamy na właściwy dla powrotu do swojej miejscowości dworzec.

Ogólnie całkiem ciekawe miasto, kiedyś wprawdzie uważałem, że ma za dużo rond, ale to już ogólnopolska tendencja. Trzeba jeszcze dodać, że z Konina jest blisko do Ślesina i Lichenia.

Informacja praktyczna: już wydrukowane bilety MZK (czyli te cenione przez biletomanów, posiadające wartość kolekcjonerską) w 2026 r. były dostępne w punktach obsługi pasażera, a ponadto każdy autobus był wyposażony w biletomat.

Czas zwiedzania: jeśli rozkład pozwala, to 1 dzień, w praktyce zależy, skąd przyjeżdżamy.